አዲስ Aበባ

ክፍል Aንድ

ትላንት፣Eሁድ፣ ግንቦት 14’2AA3 ዓ.ም፣ የEናቴን Aርባ Aወጣኹ፡፡ ውስጤ የፈጠረውን ስሜት

ልገልፀው Aልችልም፡፡ ደስታ Aይደለም፡፡በውስጤ ያለው ባዶነት ደስታን ውጦ የሚያስቀር ጨለማ

ጉድጓድ ነው፡፡ Eርካታ ብለው የተሻለ ይመስለኛል፡፡ የEናቴ ነፍስ ከEንግዲህ የፍርድ ቀንን በሰላም

መጠበቅ ትችላለች ብዬ Aስባለኹ፡፡

በባህላችን ለቅሶ ይከበራል፡፡ ሙታንን Eንደ Iትዮጵያዊያን የሚያከብር ሕዝብ የለም፡፡ ከ3 Eስከ

7 ቀናት Eያለቀስንላቸው Eንቀመጣለን፡፡ በ12 Eና በ 3Aኛው ቀናት በቅዳሴ ግዜ ምልጃ

ይሰማላቸዋል፡፡ በ4Aኛው ቀን ሰፋ ባለ ዝግጅት ይታሰባሉ፡፡ ለሙት ዓመታቸው ፀበል ፀዲቅ

ይዘጋጃል፡፡ የሚችል፣ ሰባተኛውን ዓመት ድንኳን ጥሎ Eየፀለየ፣ Eየበላና Eየጠጣ ያስታውሳቸዋል፡፡

ይህንን ሁሉ Eንደኋላ ቀር ባህል የሚቆጥሩት Eንዳሉ Aውቃለኹ፡፡ Eኔ ግን Aልስማማም፡፡

ለሚወዱት Aይበዛም፡፡ ከEኛ ኋላቀርነት ይልቅ፣የፈረንጆቹ ጭካኔ ነው የሚሰቀጥጠኝ፡፡ቀብረው

በነገታው normalcy ወደሚሉት መመለስ ነው፡፡ የሰውነትን ዋጋ በEጅጉ Eንዳሳነሰ ባህል

Eቆጥረዋለኹ፡፡ Eነሱ Eኛን Eንጂ፣ Eኛ Eነሱን ስንመስል ማየት Aልሻም፡፡

Eናቴን የቀበርኩ Eለት የመኪና ታርጋ ሲመዘገብ Eንደነበር ሰማኹ፡፡ ለIሕAዲግ Aፈርኹለት፡፡

በባህላችን ለቅሶ Aይደፈርም፡፡ ይከበራል፡፡ ደመኛ Eንኳን ፀቡን ያበርዳል፡፡ በመንገድ የሚያልፍ

Aስክሬንን፣ ሕዝብ Eጅ ይነሳል፣ ወታደር ሰላምታ ይሰጣል፡፡ የሰልስቱ Eለት ግን IሕAዴግ በጋዜጣ

የስድብ ናዳ Aወረደብኝ፡፡(#ዛሬ Eናቱ ከሞቱ 3ኛው ቀን ነው$ Eየተባለ፡፡) ሌላ ነውር፡፡ለ4Aውም

Aላረፈም፣ታርጋ ሲመዘገብ Eንደነበር ሰማኹ፡፡

#IሕAዴግ ቀይ መስመር የለውም;$ ብዬ Aንድ የሚቀርባቸውን ሰው ባለፈው ሰሞን ጠይቄው

ነበር፡፡

#የለውም፣$ ብሎመለሰልኝ ፊቱን ቅጭም Aድርጎ፡፡

#ቀይ መሥመር መኖርማ Aለበት፡፡ ከፖለቲካ የሚበልጥ Eኮ ብዙ ነገር Aለ፣$ ብዬ በስሜት

መለስኹለት፡፡

ቀይ መስመር ከሌለ ህሊና የለም ማለት ነው፡፡ ህሊና በብዙ ምክንያቶች ይጠፋል፡፡ ጥላቻ Aንዱ

ነው፡፡ ራስ ወዳድነት ሌላው ነው፡፡ ክፋትም መንስዔ ነው፡፡Eንዲህ Eንዲህ Eያሉ ብዙ መዘርዘር

ይቻላል፡፡ የIሕAዴግን መሪዎች በሚመለከት ግን፣ Eስከቅርብ ግዜ ፍርሃታቸው ነው ብዬ Aስብ

ነበር፡፡ ሕዝብን ያንገላቱ ሰዎች ናቸው፡፡ ይሄ ግን ቀላሉ ወንጀላቸው ነው፡፡ ሀገራቸው ላይ የፈፀሙት

ታሪካዊ በደል Aለ፡፡የሚሊኒየሙ ጥፋት ነው የሚሉት ብዙዎች ናቸው፡፡ ከዚያ በኋላ የነብርን ጭራ

መያዝ ነው የሆነባቸው፡፡ የነብርን ጭራ ለያዘ ደግሞ፣ህሊና ቅንጦት ነው፡፡

የተባበሩት መንግስታት የልማት ተቋም ባለፈው ሳምንት ይፋ ያደረገው ጥናት ግን፣

ፍርሃታቸውን Aቀጭጮብኛል፡፡ ምንም ቦታ የለውም ባይባልም፣ Aውራ ነው ብሎ ለመከራከር

ከዚህ በኋላ ይከብዳል፡፡

Eንደጥናቱ ውጤት ከሆነ፣ በIትዮጵያ፣ ሥልጣን የሀብት ምንጭ ሆኗል፡፡ የባለሥልጣናቱን ስም

ባይዘረዝርም፡፡ ይሄ በሌሎች የAፍሪካ ሀገሮች Eውን ከሆነ፣ ብዙ Aሥርት ዓመታት ተቆጥረዋል፡፡

Iትዮጵያ Aንዷ ስላልነበረች ስንደሰት ኖረናል፡፡

የ5 ቢሊዮን ዶላር ባለሀብት ጌታ ለመሆን ስለበቁት የዛየር መሪው ሞቡቱ ሴሴኮ Aንብበን

ለAፍሪካዊያን ወንድሞቻችን Aዝነንላቸዋል፡፡ ሞቡቱ ሥልጣን ሲይዙ Aምስት ሳንቲም

Aልነበራቸውም፡፡ የናይጄሪያው ሳኒ Aባቻ ሥልጣን ላይ በቆዩባቸው ጥቂት ዓመታት ከ2 Eስከ 5

ቢሊዮን ዶላር ወደ ኪሳቸው Eንዳስገቡ ሲሰማ የተፈጠረው ድንጋጤ ትውስ ይለኛል፡፡ ከመቼው;

ከAፍሪካ ወጣ ስንል ደግሞ፣የIንዶኔዢያው ሱሃርቶ Aሉ፡፡ ከሀገራቸው ላይ ከ15 Eስከ35 ቢሊዮን

ዶላር ዘርፈዋል፡፡ ጎረቤታቸው የፊሊፕንሱ ፈርዲናንድ ማርቆስ ከ5 Eስከ 1A ቢሊዮን ጭጭ

Aድርገዋል፡፡ በAውሮፖ ደግሞ፣ የሰርቢያው ሚሊሶቪች Eንደምንም ብለው 1ቢሊዮን ሞልተዋል፡፡ይህ

ማለት ግን፣ ሁሉም መሪዎች ዘራፊዎች ናቸው ማለት Aይደለም፡፡

ይሄ ሁሉ (ከሚሊሶቪች በቀር) ቅድመ ግንቦት 2A 1983 መሆኑ ነው፡፡ በወቅቱ የነበሩት የደርግ

ባለሥልጣናት ግን፣ ከውስኪና ጥሬ ሥጋ ባሻገር ብዙም Aልተጓዙም፡፡ ስኳር የቃሙትም ቢሆኑ፣

የዶላር ሚሊየነር Aልሆኑም፡፡ ከAንዲት ሚኒባስ ያለፉት በጣት የሚቆጠሩ ናቸው፡፡ ደርግ ፈፅሞ

ዘራፊ መንግሥት Aልነበረም፡፡ ደርግን ያሰከረው የሰው ደም ነበር፣ ገንዘብ ቦታ Aልነበረውም፡፡

ሌባ Aለመሆኑ ግን ደርግን Aያስመሰግነውም፡፡ Eኔ በግሌ፣ ሳይሰርቅ ከሚገድል መንግሥት፣

Eየሰረቀ የማይገድል መንግሥት Eመርጣለኹ፡፡ የሰውን ሕይወት የሚያክል ረቅቅ ፍጥረት በገንዘብ

ሊተመን Aይችልም፡፡ ደርግ ሳይገድል ቢዘርፍ ይሻል ነበር፡፡ ገንዘብ ይተካል፡፡ ያለቁት ወንድሞቻችንና

Eህቶቻችን ግን መቼም Aንተካቸውም፡፡

ችግሩ፣ ዘራፊ መንግሥታት ብዙ ጊዜ ገዳይ መሆናቸው ላይ ነው፡፡ የሱሃርቶ መንግሥት

በ1Aሺዎች የሚቆጠሩ ዜጎቹን ፈጅቷል፡፡ከEኛ ቀይሽብር የባሰ ነበር፡፡ የፊሊፒንሱ ማቆርስ

መንግሥትም ነፍስ ለማጥፋት Aልቦዘነም፡፡ የሞቡቱ ሴሴኮ የግድያ ሥርዓት የተበሰረው ፓትሪስ

ሉሙምባን የመሰለ ብርቅዬ መሪ በመቅጠፍ ነበር፡፡ ከዚያ በኋላ መቆሚያ Aልነበረውም፡፡ የሳኒ Aባቻ

መንግሥት ደግሞ ሳዲስት ነበር፡፡ ሰይፉ ለባለቅኔዎች Eንኳን Aልታጠፈም፡፡

(ይቀጥላል)

ፀሀፊውን ለማግኘት serk27@gmail.com

Advertisements